شقایق

اول مهر

اکرم یونسی — Thu, 22 Sep 2011 18:58:48 GMT

اول مهر

اول شادی و شور و

اول پاییز بهار شاعران

را به دوستان

معلمان و شاگردان عزیزم

تبریک می گویم.

امسال برایم مهر دیگری است و زندگی را به شکل دیگری تجربه می کنم

کلاس انشا

اکرم یونسی — Mon, 02 May 2011 06:30:44 GMT

امروز روز معلم بود برای شاگردانم شعر خواندم وبه یاد معلم ادبیاتم افتادم سرکار خانم سیاره که خاطراتش برایم شاعرانه می ماند

کلاس انشا

قیصر امین پور

صبح یک روز سرد پاییزی

روزی از روزهای اول سال

بچه ها در کلاس جنگل سبز

جمع بودند دور هم خوشحال

بچه ها گرم گفتگو بودند

باز هم در کلاس غوغا بود

هر یکی برگ کوچکی در دست

باز انگار زنگ انشا بود

تا معلم ز گرد راه رسید

گفت با چهره ای پر از خنده

باز موضوع تازه ای داریم

آرزوی شما در آینده

شبنم از روی برگ گل برخاست

گفت می خواهم آفتاب شوم

ذره ذره به آسمان بروم

ابر باشم دوباره آب شوم

دانه آرام بر زمین غلطید

رفت و انشای کوچکش را خواند

گفت باغی بزرگ خواهم شد

تا ابد سبز سبز خواهم ماند

غنچه هم گفت گرچه دلتنگم

مثل لبخند باز خواهم شد

با نسیم بهار و بلبل باغ

گرم راز و نیاز خواهم شد

جوجه گنجشک گفت می خواهم

فارغ از سنگ بچه ها باشم

روی هر شاخه جیک جیک کنم

در دل آسمان رها باشم

جوجه ی کوچک پرتو گفت

کاش با باد رهسپار شوم

تا افق های دور کوچ کنم

باز پیغمبر بهار شوم

زنگ تفریح را که زنجره زد

بز هم در کلاس غوغا شد

هر یک از بپه ها به سویی رفت

و معلم دوباره تنها شد

با خودش زیر لب چنین می گفت

آرزوهایتان چه رنگین است

کاش روزی به کام خود برسید

بچه ها آرزوی من این است

فعل مجهول

اکرم یونسی — Sun, 02 May 2010 04:00:55 GMT

تقدیم به همه ی معلمهایم و همه ی دانش آموزانم که هرچه دارم از آنها و برای آنهاست

فعل مجهول

بهبهانی سیمین

بچه ها – صبحتان به خیر سلام
درس امروز،فعل مجهول است
فعل مجهول چیست ؟می دانید؟
نسبت فعل ما به مفعول است

در دهانم زبان چو آویزی
در تهیگاه زنگ ،می لغزید
صوت ناسازم آنچنان که مگر
شیشه بر روی سنگ می لغزید

ساعتی داد آن سخن دادم
حق گفتار را ادا کردم
تا ز اعجاز خود شدم آگاه
ژاله را زان میان صدا کردم

ژاله از درس چه فهمیدی ؟
پاسخ من سکوت بود و سکوت
" د جوابم بده !کجا بودی ؟
رفته بودی به عالم هپروت ؟"

خنده ی دختران و غرش من
ریخت بر فرق ژاله ، چون باران
لیک او بود غرق حیرت خویش
غافل از اوستاد و از یاران

خشمگین و انتقام جو گفتم :
بچه ها گوش ژاله سنگین است!
دختری طعنه زد که نه خانم!
درس در گوش ژاله یاسین است

باز هم خنده ها و همهمه ها
تند و پیگیر می رسید به گوش
زیر آتشفشان دیده من
ژاله آرام بود و سرد و خموش

رفته تا عمق چشم حیرانم،
آن دومیخ نگاه خیره ی او
موج زن ، در دو چشم بیگنهش
رازی از روزگار تیره ی او

آنچه در آن نگاه میخواندم
قصه ی غصه بود و حرمان بود
ناله ای کرد و در سخن آمد
با صدایی که سخت لرزان بود:

فعل مجهول ، فعل آن پدری است
که دلم را ز درد پر خون کرد
خواهرم را به مشت و سیلی کوفت
مادرم را ز خانه بیرون کرد

شب دوش از گرسنگی تا صبح
خواهر شیر خوار من نالید
سوخت در تاب تب برادر من
تا سحر در کنار من نالید

در غم آن دو تن ، دو دیده ی من
آن یکی اشک بود و آن خون بود
مادرم را دگر نمیدانم
که کجا رفت و حال او چون بود

گفت و نالید و آنچه باقی ماند
هق هق گریه بود ناله ی او
شسته میشد به قطره ها ی سرشک
چهره ی همچو برگ لاله ی او

ناله ی من به ناله اش آمیخت
که غلط بود آنچه من گفتم :
درس امروز ، قصه ی غم تو ست.
تو بگو با من چرا سخن گفتم

فعل مجهول فعل آن پدری است
که تو را بی گناه می سوزد
آن حریق هوس بود که در او
مادری بی پناه می سوزد

سلام بر دوستان

اکرم یونسی — Sat, 17 Oct 2009 20:30:15 GMT

سلام

همواره علاقه مند بودم از تجربیات دوستان خوبم استفاده کنم و تجربیات خود را در اختیار آنها بگذارم دوستان خوب دبستان و ... تا دانشگاه و دوستان جشنواره های شعر و همکارانی که در دوره های کوتاه با هم آشنا شدیم و گهگاهی با گریه از هم خدا حافظی کردیم

اکنون این فرصت پیش آمده و می خواهم از آن استفاده کنم

اکرم یونسی (شقایق)